In touch with Diverse Iranian Community

هفت شعر از حسین غلامی‌خواه، برگرفته از مجموعه شعر جدیدش، 24

حسین غلامی‌خواه، شاعری‌ست ساکن شهر دهلران در استان ایلام که تا کنون دو مجموعه‌ از اشعار خودرا  با عناوین «23» و «24»، خیلی ساده و بی ادعا، بدون صفحه‌بندیِ معمولِ کتاب‌های الکترونیکی روی یک وبلاگ منتشر کرده است. شناختنِ این شاعر و اشعارش را به دوستِ شاعر دیگرمان، دکتر ماندانا زندیان که ساکن آمریکاست مدیونیم.

این دو مجموعه شعر حسین غلامی‌خواه و دیگر  اشعار او در وبلاگ زیر قابل دسترسی‌ست:

http://www.hghkh.blogfa.com/

 Hossein-Gholamikhah-433x302 هفت شعر از حسین غلامی‌خواه، برگرفته از مجموعه شعر جدیدش، 24

۱

باید هم تمام عمر به سمت مرگ حرکت کنم

وقتی همیشه جوان‌ترین خاطره‌مان

خداحافظی ست.

*

۲

ساحلت می‌مانم

حتی اگر

روزي هزار بار

از من دست بکشی.

*

۳

تنهایی‌م

تنهایی فواره‌هاي خاموش است

که هیچ حوضی را به بازي نرسیدن نگرفته‌اند.

*

۴

مرگ

اسکیمویی ست

با نیزه‌اي در دست

ماهیان را

از دریاچه‌ي یخ زده

نجات می‌دهد.

*

۵

آدم برفیِ جاريِ بر خاك

ساعت‌ها

فکر می‌کند

به انعکاس خورشید میان سینه‌ش

و به این‌که

بودن

تکه‌ي کوچکی ست از زندگی

باقی عمر

آینه‌ي کسانی هستیم که نابودمان کرده‌اند.

*

۶

نیستی و

اسمت هر بار شدیدتر تکانم می‌دهد

دارد کم کم باورم می‌شود

ساعت‌ها در تاریکی

صداي بلندتري دارند.

*

۷

مرگ

تنها می‌آید که له کند

سیگارهایی که

آتش به فیلترشان رسیده.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال