پيوست‌ها تازه‌ها علیرضا احمدیان فعال حقوق بشر گزيده‌ها ويژه‌‌نامه

علی زندگیش عاشقانه بود

 

از دوستی صحبت می‌کنم که هر روز ما رو شاد و شیرین کرد. لبخند و خنده از نگاه علی نمیرفت. همیشه با شوق و امید به هر روز زندگی میکرد. جزو نادر آدم هایی بود که همیشه به فکر دیگران بود و به فکر ساختار سازی و درک زیبایی. وقتی خبر رو شنیدم، چهرهٔ دوستی یادم افتاد که در بدترین روزهای زندگی، شوق به هیات رو میداد. امید و روحیه دیگه پیش ما نیست، خنده پیش ما نیست، اما فکرش همیشه پیش ما هست.

 

یاد دوست همیشه شاد

Related posts

معنا زدایی

علی کاکاوند

نانواداران گرگانی در اعتراض به کاهش امنیت شغلی تجمع کردند

شهروند بی‌سی

حرکت در شبِ سرخ فام

شهرگان

اظهار نظر