دسته: شعر

  در این جهان هنوز جایی برای شعر هستعزیرم!و من با چشمانی که نشان از غزل دارداز راه‌ می رسماگر چه...

  قابِ سکوت ریشه‌هایم پرمحصول‌اندگویی در قابِ روزمرگی‌هایمپس‌مانده‌ی سکوتی را می‌بلعندکه قصه‌ی...

  باید از طریق صداپشت دری کامیاب ِ تصویراهمیت گوشِ ذهن رابی ارتباطیا دست کم به لهجهو قالب بی خبراز...

  بیهوده بود هر چه دویدن،در این مسیر کول بر، کولبر می‌زایید زمین چرخشی افیون گونه داشتشکاف بر شکاف...

  کوچه های سراسیمه گرد *** نشست دردل باغ اشتیاق آب زده پس ازشبی همه ابری والتهاب زده پس از شبی...

  پاییزان***عمری به درازا کشید پهنای هیچ باندی /بازی ام نگرفت !قد بلند سایه ی باد بر دیوار !!واین...

  کویر پیش می‌رودزمین تشنه را می‌بلعدو آسمان راضحاک ماردوش انیرانیچه جوان‌ها که نشانه‌ی تیرچه...

  1 پاییزمرادر آغوش‌ریزش می کشیدتاهزار بن بست دویدتابادخرد و ریز مرابپیچاند در تود ه‌های توخالی...

  کَمَکِ آسمان و خشکیِ این روزگار ایران (با الهام از نبرد گرشاسب و پرنده غول‌پیکر «کَمَک») این...

  خواستم تا جهان ضرب آهنگ صدای تو باشد و رعشه بر رگان خاموش کهکشان افتد خواستمتا به نام‌ام بخوانی...

  خبرت هست که بعد از تو دگر هیچ نیامدخوشی از شهر دلم رفت و اثر هیچ نیامد شب من گریه شد و ماه دلم...

  •   ۱ به کوه تنها مروباچهره‌ای اینگونه زیبا‌!لحظه‌ی که دیوانه‌ام می‌کندجهیدن پلنگ به قصد چیدنت...

  ۱ به نامِ عدل، ولی در بندِ جورِ حاکمانیم ماز خاکِ خویش برآمد زخم، چون گِل در دهانیم ما به کامِ...

  ۱ در برگ‌ریزان نبودن تو،تمام تقویم‌ها یک فصل دارند به نام پاییز… ۲ و قلبم لانه اندوهِتمام...

  ملی‌کِش در هر طرفِ پهلودو دستِ شقیعنی نمی‌زند قلبی در این سینهضربِ نبض نمی‌رسد به هممی‌شود سفید،...

  ورزیده می‌کنند تنم را حریف‌هادر من دوباره کرگدنی زنده می‌شود تا شب، شکسته شاخ، به دنبال...

  شریک جرمبعدهیچ!قالب تهی کنم از کالبد لخت مورد دار آسمانبه زمین نازنینپیوند بدهم خود رابعدهمراه...

  رستاخیزی مشکوک صدای انزوای اندیشه ها را می شنوم اینجا عشق لابه لای سنگها و گورها لانه کرده و...

  گوش کن! صدای مظطرب انگشتانم را می‌شنوی؟ که از پس آن شبِ هولناکدر ازدحام دردهای ناگفتهپیکر تاریکی...

  باغِ یأسی و تو را چیزی به جز وسواس نیستروی پَرچینِ تو گیسوی بلندِ یاس نیست بَرق چَشمِ تنگ...

  باید روشن کنم  به خشکی گودی چشم  به سقوط تو از گودی‌ام    به دست و پا زدن‌های بی‌ثمر  به لب‌های...

  از خرمالوهای خون دل خورده ایکه سوگلی پاییز بودند و مثل تبعیدی هادر فروغ صبحی بی ادعامفقود شدند...