نویسنده: رضا حدادیان

  چه ساده و چه صمیمی تو را صدا کرده‌ست تو را به لهجه‌ی آیینه آشنا کرده‌ست کسی که دست به دامان...

  باغِ یأسی و تو را چیزی به جز وسواس نیستروی پَرچینِ تو گیسوی بلندِ یاس نیست بَرق چَشمِ تنگ...

  ای دل!  چه سود می بری از باز گوشدن؟با چشم زخمِ پیر و جوان روبه رو شدن در انتهای دفترِ عمرِ شکوفه...

  1 گیسوی آبشار تمنّای من توییاحساس می کنم که سراپای من تویی آیینه ی اَنارِ ترک خورده ی...

هنگامِ آبیاری شعـــر است و باز هم گلدانِ پشتِ پنجره افتاده از قلـــم مانند اَبر، بُـــرده مرا باد...