صفحه را انتخاب کنید

تای سیز

تای سیز
Mehdi-Tavakoli2 تای سیز

از روزی که آخرین کشتی بندرگاه را ترک کرد سال ها گذشته بود. از فردای آن روز اهالی بندر ترکمن دیگر صدای بوق هیچ کشتی را نشنیدند.آتابای هر روز هنگام غروب آفتاب سوار بر تای سیز خودش را به اسکله بندر می رساند و رو به سوی نقطه ایی در منتهی الیه افق در جایی که دریا و آسمان هم آغوش می شدند خیره می شد . کسانی که او را از نزدیک می شناختند بارها از او شنیده بودند که : ” بندر بدون کشتی , می میرد “.

آن روز دریا طوفانی و مواج بود و ماهیگیران در دسته های چند نفره با تورهای خالی از ماهی بر روی ساحل نشسته و چشم به دریا دوخته بودند تا اینکه یکی از ماهیگیران از دیگران سراغ آتابای را گرفت , فقط چند لحظه طول کشید تا همه ماهیگیران متوجه غیبت آتابای شدند , هیچ کس آن روز او را در اسکله بندرگاه ندیده بود , شب هنگام مردان ماهیگیر بندر که به خانه هایشان بازگشتند برای همسرانشان از ماجرای آتابای گفتند.فردای آن شب دیگر همه اهالی بندر از غیبت آتابای آگاه شدند.او برای همیشه بندرگاه را ترک کرده بود و این را فقط آراز می دانست که بهانه آتابای برای ترک بندر و مقصد او کجا بوده است.

* * *

با اوج گرفتن هواپیما از روی باند فرودگاه آیلین پلک هایش را بر روی هم می گذارد , آخرین تصویری که از سال های دور بندر در گوشه ایی از ذهنش نشسته بود حالا دوباره جان تازه ایی گرفته است.

وقتی پایش بر روی عرشه کشتی رسیده بود نگاهش را به سوی ساحل و جمعیت برگرداند که برای آخرین بار با خانواده وداع کند , اما سوی نگاهش او را به پشت جمعیت کشانده به جایی که آتابای با فاصله دورتری در کنار تای سیز ایستاده بود.در همه این سال ها این آخرین نگاه در ذهنش او را همیشه آزار می داد.

* * *

با خوش آمدگویی به مسافران و اعلام مشخصات پرواز از بلندگوی هواپیما , آیلین چشمانش را باز می کند , سرش را همانطور که بر بالای صندلی تکیه داده است به طرف پنجره می چرخاند , هواپیما کاملا بر روی آسمان کازان قرار گرفته است.

او در کازان به آرزوهایش رسیده بود.استاد تمام در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه دولتی شهر کازان و سرآمد زنان سوارکار جمهوری تاتارستان روسیه.

آیلین خبر را که شنید بدون آنکه کسی را مطلع کند بی درنگ اسباب سفر را بسته بود , او نمی خواست کسی به بدرقه اش بیاید , مبادا دوباره آخرین سوی نگاهی را به همراه خودش به سرزمین مادری ببرد. او از این نصف و نیمه جا گذاشتن ها خسته شده بود.او می خواست با همه وجودش به دشت های شقایق مراوه تپه برگردد همان جایی که آتابای برای اولین بار دستش را گرفته بود و به او کمک کرده بود تا بتواند سوار بر تای سیز شود.او می خواست به جایی برگردد که وقتی برای اولین بار توانست سوار بر تای سیز میدان سوارکاری آق قلا را چهار نعل بتازد با پیچش باد در هزار لای تارهای گیسوانش انگار روح معصومانه دخترانه اش بی پروایی می کرد و او را از فرش به عرش می رساند.

* * *

آیلین بر روی ساحل نزدیک اسکله قدیمی بندرگاه و رو به  جزیره ایستاده است.آراز از پشت سر نزدیک می شود و در یک قدمی آیلین می ایستد و می گوید : آتابای سال هاست که به جزیره پناه برده است , تنها مونس و همدمش در تمام این سال ها تای سیز بوده , به اجبار آن را برای درمان به آق قلا فرستاد , اما سیل که آمد همه چیز را ویران کرد و تای سیز هم . . . ” , آراز به اینجای صحبتش که می رسد دیگر نمی تواند ادامه دهد , آیلین به طرفش برمی گردد , چشمانش خیس است و به او می گوید : ” مرا به جزیره ببر “.

آراز موتور قایق را روشن می کند و به همراه آیلین به سوی جزیره حرکت می کنند.دقایقی بعد قایق در کنار اسکله جزیره پهلو می گیرد و آیلین به دنبال آراز از قایق پیاده می شود و پای بر جزیره می گذارد.آراز چند قدمی جلوتر حرکت می کند , از پشت تعدادی درخت کلبه ایی نمایان می شود , آراز به پشت در کلبه که می رسد در را به آرامی باز می کند و خودش در کناری می ایستد و با نگاهش به آیلین می فهماند که می تواند به درون کلبه وارد شود.آیلین داخل می شود روبروی در ورودی کنار پنجره یک تخت چوبی که کسی بر روی آن دراز کشیده است نظرش را جلب می کند , آتابای را از پشت می شناسد , بغض راه گلوی آیلین را بسته است , اما تمام توانش را جمع می کند و آتابای را صدا می زند , آتابای تکانی می خورد و به سوی صدا بر روی تخت می چرخد , آیلین جلوتر می رود و در کنار تخت دو زانو می نشیند و دست آتابای را لمس می کند , دوباره نگاهشان به هم گره می خورد.

فروردین ۱۳۹۸

 

درباره نویسنده

مهدی توکلی

مهدی توکلی تبریزی؛ متولد شهریور 1353 در شهر مشهد، دانش آموخته زبان و ادبیات انگلیسی در مقطع کارشناسی از دانشگاه فردوسی مشهد آثار چاپ شده: داستان های کوتاه ” نقطه , سرخط ” در دوهفته نامه امرداد ” یادم , تو را . . . ” در روزنامه شهروند امروز ” شمیم صلح ” در روزنامه همدلی ” آقای جنتلمن ” در روزنامه آفتاب یزد ” شب های خوش دزاشیب ” در روزنامه همبستگی و…” یادبود ” در روزنامه روزان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه‌ترین نسخه‌ی دیجیتال شهرگان

Follow Us

Recent Video

بارگذاری...

پادکست

نویسندگان و همکاران شهرگان

avatar for سید مصطفی رضیئیسید مصطفی رضیئی (269)

سیدمصطفی رضیئی، مترجم و روزنامه‌نگار مقیم شهر برنابی است. او نزدیک به ...

اردشیر زارعی قنواتیاردشیر زارعی قنواتی (252)

اردشیر زارعی قنواتی نویسنده و روزنامه‌نگار؛ روشنفکر و فعال سیاس...

سپیده جدیریسپیده جدیری (219)

سپیده جدیری؛ شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار و بنیانگذار جایزه‌ی شعر زن...

هادی ابراهیمی رودبارکیهادی ابراهیمی رودبارکی (158)

هادی ابراهیمی رودبارکی؛ شاعر، نویسنده و سردبیر هفته نامه شهروند بی. س...

آزاده دواچیآزاده دواچی (141)

آزاده دواچی مترجم، شاعر و فعال حوزه زنان، دارای مدرک کار‌شناسی مترج...

غلامحسین دوانیغلامحسین دوانی (66)

غلامحسین دوانی؛ پژوهش‌گر اقتصادی و عضو انجمن اقتصاددانان حرفه‌ای بریت...

مهین میلانیمهین میلانی (58)

مهین میلانی: روزنامه‌نگار آزاد، نویسنده، مترجم، عکاس، گرافیس...

Most Popular Post

تغییر؛
محمد مرادپور