آشیان / ادبیات / دو شعر از سریا داودی حموله

دو شعر از سریا داودی حموله

 -531x510 دو شعر از سریا داودی حموله

1

 [clear]

سپیدی

 هر شیء را پنهان می کنم

شاید

زنانی که از من عبور کرده اند

نشانی بادهای بی بیرق را

 برده باشند!

 [clear]

[clear]

2

[clear]

[clear]

زن پیاده رویی خسته ست

نمی داند

روزی عشق تمام می شود

و ماه سایه های زمین را می بلعد

آسمان را به فعل های اندوه صرف می کند!

درباره شهرگان

پیشنهاد خوانش

پنج داستان ۵۵ کلمه‌ای از کتاب “زندان دیکتاتور” نوشته‌ی بهروز عرب‌زاده بهروز عرب‌زاده

  ۱. حسرتِ آغوشِ گمشده ای فضای سینه اش را آزار می داد کنار زن …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *