In touch with Diverse Iranian Community

گفت و گو با فرهاد صوفی – نامزد پست شورای شهر در کوکيتلام

Soofi گفت و گو با فرهاد صوفی - نامزد پست شورای شهر در کوکيتلام

از سوابق اجتماعی و سیاسی خودتان بطور خلاصه بگویید:

– من حدود سی سال است که با سازمان عفو بین‏الملل همکاری دارم. توجه من همیشه به فعالیت‏هایی بوده که در کوتاه مدت امنیت و آسایش و در بلند مدت منجر به بهبود بنیادی شرایط زندگی جامعه بشود. این فعالیت‏ها اهداف زندگی من هستند و تا زمانی که هستم ادامه دارند. تا کنون بدون اغراق تا سرحد ممکن و مقدور  بر علیه کلیه سیاست‏هایی که منجر به نقض آزادی‏های فردی و اجتماعی و حقوق انسان در ایران و جهان بوده مبارزه کردم وهمراه و حامی همه فعالان در این زمینه بودم.

در کانادا هم در تمام حدود چهل سال زندگی‏ام با احزاب و گروهای سیاسی اجتماعی مترقی اینجا که هدفشان بهبود اوضاع سیاسی اجتماعی اقتصادی انسان بوده، همکاری‏های موثری داشتم و اسم شناخته شده‏ای هستم.

 

برای کدامیک از بخشهای انتخابات شهرداریها: الف) شهردار  ب) شورای شهر   ج) هیئت امنای مدرسه شرکت میکنید:

– من یکی از کاندیداها برای شورای شهر کوکیتلام هستم. همین نوزدهم یعنی شنبه که فردا باشد انتخابات برگزار خواهد شد و مردم با مراجعه به صندوق‏های رأی یک شهردار و هشت عضو شورای شهر را انتخاب خواهند کرد. من به اتکاء آراء هموطنانم امید دارم یکی از این هشت نفر باشم.

 

 آیا تاکنون در هیچ یک از پستهای بالا نامزد شدید و اگر آری چه تجربیاتی دارید؟

به عنوان عضو هیئت مدیره اتاق بازرگانی ترای سیتی برای یک دوره به وسیله نهصد عضو اتاق بازرگانی انتخاب شدم. اما این اولین باری است که برای شورای شهر کاندید شدم.

چه برنامههایی در شورای شهر، شهرداری و یا هیئت امنای مدارس دارید؟

همانطور که قبلاً هم گفتم، معتقدم که شورای شهر باید به روی شهروندان باز باشد و تصميمات شفاف گرفته شود. یعنی مردم باید امکان نظارت بر روند تصميم گيری‏ها، در شورای شهر داشته باشند. که من این کار را با تعیین ساعاتی معين برای ملاقات با مردم و پاسخ به پرسش‏هايشان کاملاً شدنی می‏دانم.

همچنین در صورتی که انتخاب بشوم تمام تلاشم را خواهم کرد که شورای شهر را قانع کنم مانند بانک‏ها که برای جلب سرمايه‏ی شهروندان متعلق به اقليت‏های قومی به استخدام افرادی از ميان آنان دست می‏زنند، دايره‏ی استخدام در شهرداری و ادارات وابسته به آن مانند آتش نشانی، پليس و غیره را گسترده‏تر کنند تا امکان بیشتری برای کاریابی و اشتغال برای ایرانیان در این نهادها به وجود بیاید.

سطح هزینه‏های بالا و رنج و فشاری که بر مردم با درآمد پایین وارد می‏شود دغدغه دیگر من است. در حال حاضر پنجاه و حتی شصت درصد درآمد خیلی‏ها برای کرایه خانه می‏رود که رقم قابل قبول آن چیزی دور و بر سی درصد است. راههایی وجود دارد که اعضاء شورای شهر می‏توانند درصد خانه‏های ارزان قیمت را افزایش دهند و از این طریق بار این هزینه را از روی مردم بردارند. این یکی دیگر از طرح‏های من خواهد بود.

همانطوری که آگاه هستید طرح ترن هوایی هم در کوکیتلام مطرح است که علاوه بر سهولت با خودش مشکلاتی را به همراه خواهد داشت. به عنوان مثال در زمان احداث آن بیزنس‏های کوچک ممکن است دچار ضررهای جبران ناپذیری بشوند. شورای شهر و اعضاء آنها اگر با برنامه ریزی و دقت و توجه خاص بر مسائل و برنامه ریزی و نظارت بر هزینه شدن بودجه داشته باشند می‏توانند آنها را مورد حمایت خود قرار دهند. یا افزایش جرایم که از تبعات این طرح هست اگر از قبل مورد توجه باشد و تمهیداتی در نظر گرفته شود می‏تواند امنیت شهر را نه تنها حفظ بلکه بالا هم ببرد. اینها مسائلی است که من با آگاهی و مطالعه آماده برخورد با آنها هستم.

 

در شهری که نامزد انتخابات شهرداریها شدید، سطح هزینههای بالا چه میزان باعث کوچاندن طبقات با درآمد پائین و کاهش جمعییت در یک منطقه شدهاست؟  آیا این کاهش جمعیتی منطقهای، منجر به تعطیلی و کاهش مدارس و موسسات خدمات اجتماعی نمی شود؟ چه طرحی برای جلوگیری از آن دارید؟

– بله متأسفانه وقتی شهرها گسترش می‏یابند و هزینه‏های زیستن بالا می‏رود همواره گروهی که آسیب‏پذیر هست به حاشیه رانده می‏شود یا به جاهای دورتر و ارزانتر کوچ می‏کنند. گرچه درصد کمی با این کوچ در واقع با فروش املاک خود به قیمت‏های بهتر شرایط جهشی به سمت بهبود را برای خود مناسب می‏بینند اما این کوچ کردنها ضرورتاً باعث کاهش جمعیت نمی‏شود چرا که همیشه نقل و انتقالات جایگزینی صورت می‏گیرد. با نظر شما در مورد بالا رفتن هزینه‏های زیستن موافقم. همانطور که در سئوال قبل خدمتتان عرض کردم هزینه بالای کرایه خانه یکی از مهمترین آنهاست. یکی از الویت‏های من توجه بيشتر به طبقات کم درآمد و متوسط است تا به تدريج از فاصله‏ی طبقاتی در جامعه کاسته شود. من به سھم خود باور دارم و می‏دانم که راه‏هایی هست که می‏شود شهرک سازان را وادار کرد نقش مناسبی ایفا کنند و با اختصاص حداکثر ظرفیت درصدی به خانه‏های ارزان قیمت، مشارکتی عادلانه داشته باشند.

 

کوکیتلام بعنوان شهر چند فرهنگی کانادا در سال ۲۰12 معرفی شدهاست. شما چه طرحی برای آن دارید؟

– تضمين عدالت و تساوی فرصت‏ها در کنار قوانین بسیار مفیدی که داریم شالوده تصمیمات من هست. در بسیاری از موارد من معتقدم عدم آگاهی از امکانات موجود باعث می‏شود خیلی از جوامع فرصت مساوی به دست نیاورند. در حالیکه من  مطئنم می‏شود با گذاشتن برنامه‏هایی این آگاهی را رساند و جامعه را به تحرک واداشت. از این طریق من شرایطی به وجود خواهم آورد تا موانعی که باعث عدم مشارکت و استفاده شهروندان از امکانات می‏شود، بر طرف شود و باعث مشاركت آنها در فعاليت های اجتماعی بشود.

 

برای گسترش چند فرهنگی چه طرح مشخصی دارید؟  و برای ایجاد کمیتههای فرهنگی چه کار میتوانید بکنید؟

– علاوه بر آنچه که عرض کردم من فعالین و گروه‏های چند فرهنگی را در نشست‏هایی که خواهم داشت در جریان امکانات موجود و نحوه استفاده از آنها قرار خواهم داد. می‏دانید که حالا سیاست‏ها و طرح‏هایی هست تا گنجینه‏های اسنادی مؤسسه‏های فرهنگی را ديجيتاليزه كند و آنها را در موزه مجازی به نمايش بگذارد.  فقط ما باید پل ارتباطی خود را بر قرار کنیم تا از امکانات موجود در عرصه‏های مختلف هنری و فرهنگی از جمله ادبيات مکتوب، سينما، تئاتر، نقاشی و صنايع دستی بهره بهتری ببریم.

 

با توجه به اینکه وزیر فرهنگی کانادا جیمز مور، نماینده انتخابی شهر پورت مودی است، فکر نمی کنید که اقوام و دیگر ملیتهای ساکن ترای سیتی بهتر از هرکسی میتواند این خواست را مطرح کند؟

– همینطور است که می‏فرمایید و این حاصل نمی‏شود مگر با شرکت در انتخابات.  درصد شرکت در انتخابات، تأثیر گذاری حرف اقوام و ملیت‏ها را بالا می‏برد. امروزه به راحتی از طریق کامپیوتر و آمار می‏شود در زمان اندکی درآورد که هر قوم و ملتی چقدر در انتخابات نقش دارد.  اگر ما شرکت در انتخابات را خیلی جدی بگیریم مطمئناً در سطح شهر و استان و کشور هم جدی گرفته خواهیم شد.

 

با کدام دولت احساس نزدیکی میکنید و میتوانید بهتر با آن کار کنید؟

– هر دولتی که با رأی مردم بر سرکار بیاید و آزادی‏های فردی و اجتماعی مردم را محترم بشمرد و حقوق بشر برایش در کانادا و جهان مورد احترام باشد من قادر به همکاری با آن هستم.

 

چرا باید به شما رای داد؟ و چه انتظاراتی از جامعه خود دارید؟

– من  حدود چهل سال است که در کانادا هستم. با دست خالی به عنوان مهاجر آمدم و با پوست و گوشت و استخوان حس کردم که مهاجرین با چه مشکلاتی دست به گریبانند. از سویی سی سال فعالیت گسترده اجتماعی و حقوق بشری دارم و کاملاً با زیر و بم مسائل آشنا هستم و درک روشنی از دو طرف دارم.

با اینکه پیوندهای بسیار خوبی با شهروندان غیر ایرانی بر قرار کردم همواره به فرهنگ و آداب و رسوم ایرانی خودم پایبند بودم و هرگز از ایرانی‏ها دور نبودم و دوری نگزیدم. رأی هموطنان من است که برنده شدن مرا پر ارزش و قطعی می‏کند. درست است که من حامیانی در جامعه میزبان دارم اما اشاره من به آنها در یکی دو مصاحبه به این خاطر بوده تا به هموطنانم اطمینان بدهم رأی آنها را برای ترقی دیگران استفاده نمی‏کنم بلکه چون احتمال انتخاب شدن را محتمل می‏بینم از آنها می‏خواهم با رأی تأثیر گذار خود این احتمال را به یقین و حتم تبدیل کنند.

می‏خواهم آنها بدانند که من به دليل فعاليت‏ھای گسترده و طولانی با سازمان‏های اجتماعی و اقتصادی و حقوقی، با قوانين شهرداری‏ها و ديگر موسسات شهری و استانی و فدرال بسيار آشنا هستم. برای نمونه، همانطور که عرض کردم من حدود دو سال و نيم جزو هيئت‏مديره‏ی اتاق بازرگانی ترای سيتی بوده‏ام. نزديک به ٩٠٠ بيزينس مختلف در اين اتاق بازرگانی عضويت دارند و اينها سالی يک باراز ميان کانديداها هشت نفر را به عنوان نمايندگان خود در هيئت مديره انتخاب می‏کنند. مدتی هم عضو کميته‏ی مشورتی جامعه‏ی چند فرهنگی کوکيتلام بوده‏ام. اینها را عرض می‏کنم که وقتی از هموطنانم می‏خواهم به من رأی بدهند بدانند که کارنامه من چه بوده.

آنها وقتی بدانند که من در سن شصت و یک سالگی و با داشتن این تجارب است که فکر می‏کنم توانایی نماینده بودن آنها را دارم، حتم دارم به من رأی خواهند داد.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال