صفحه را انتخاب کنید

یک یادداشت و دو شعر از «روجا چمنکار»

یک یادداشت و دو شعر از «روجا چمنکار»
از عشق تنها رنگ سرخش را دوست دارد

کدام گوشه دنیا را می‌تکانی؟ خانه‌تکانی کدام خانه؟ کدام جغرافیا؟ کدام جغرافیای شعری؟ هی می‌نویسم و هی خط می‌زنم، در نوشتن خانه می‌کنم. خانه کرده‌ای در کدام سوی شب؟ در کدام سوی شعر؟ هی می‌نویسم و هی خط می‌زنم. صداهایی از دور می‌آیند، در می‌زنند، در را برای‌شان باز می‌کنم، زیر باران مانده‌اند کلمات، پناه‌شان می‌دهم. خانه‌تکانی می‌کنیم، من، شب، صداها. کدام گوشه پناه گرفته‌ای؟ زیر کدام آسمان خالی- نه، پُراز زندگی؟ پُر- نه، خالی از گرفتگی؟ آبی؟ بنفش؟ قرمز؟ رنگ‌ها را بر کدام جغرافیا می‌پاشی؟ هی می‌نویسم و هی خط می‌زنم. خطوط روزی چهار گوشه دنیا را به هم گره خواهند زد، پُر از کلمه به منقار مرغ دریایی خواهند سپرد و تو بر فراز دریاها آزاد پرواز خواهی کرد با بُقچه‌ای پُر از شعر و بالا خواهی رفت. بالاتر. هی می‌نویسم و هی پاک می‌کنم این روزها…

 chamnkar   ۱ هر غروب سرِ خورشیدش را زیر آب می‌کند بندری شرجی ست از عشق تنها رنگ سرخش را دوست دارد   ۲ هیچ چیز به گذشته مربوط نمی‌شود مگر خاطرات کافه‌های فرانسوی دریاهایی در کافه‌های بندری شعر‌هایی در بعد از ظهرهای تهران و بند نافی در برازجان   هر جا تَنی در دود قلیان‌ها شناور بود در جزر و مَد سایه‌هایی بر دیوار در خش خش تنباکو و کَل کلِ کلمات هر جا تنی شناور بود بر آسمانی یکدست خاکستری بالای جنگلی سیاه و لکنت بارانی بی شعر هر جا تنی در طعم نعناع و سیب در طعم سه شنبه و ساعت در طعم چاره و چمدان بار و بندیل قلاب و قندیل تَرک و متروک   هر جا تنی شناور بود تنها دستی برایش تکان بده از دور هیچ چیز به گذشته مربوط نمی‌شود.   [برگرفته از: روزنامه شرق ، شماره 1672 تاریخ 26/11/91]

Advertisement

تازه‌ترین نسخه دیجیتال شهرگان

شهرگان در شبکه‌های اجتماعی:

ویدیویی

بارگذاری...

فرم اشتراک ایمیلی

آرشیو شهرگان

مطالب شهرگان را مشترک شوید

برای دریافت تازه‌ترین مطاالب و به‌روزرسانی‌های مطالب شهرگان، به لیست پستی ما بپیوندید.

اشتراک شما با موفقیت انجام شد

Pin It on Pinterest

Share This