نویسنده: ناصر پویش

  قرارمان این بود! با بالا آمدن آفتاب، روسری‌اش را بردارد تا آفتاب سُر بخورد لابه‌لای موهایش،...

  داشت از خیابان رد می‌شد که متوجه شدم، پروانه‌های روی چترش دارد می‌ریزد. شاید که باران آن را...

  اینجا پایان زندگی نیست! خطوطِ هماهنگی است از یک گذرِ ناهماهنگ. گذرگاهیِ صبحگاهی از شهری که شهرِ...