نویسنده: شهین راکی

  خواستم تا جهان ضرب آهنگ صدای تو باشد و رعشه بر رگان خاموش کهکشان افتد خواستمتا به نام‌ام بخوانی...

  هر جا دهان به ابراز گشودیپای حیرت چشمانت کمین کرده ام و بی آنکه بدانی بر استخوان گونه ات آرمیده...

با همین لکنت کلام بر تنش و تقدیر زمان عشق را مقدر می‌گردانی تا این مجمر خاموش این جوهر دان خشکیده...