In touch with Diverse Iranian Community

از کیندر مورگان و مالیات بر کربن تا راهپیمایی برای حفظ دریای سای‌لِش

0 53

در یکشنبه‌ای که رکورد گرمای تاریخ ونکوور در روز ۲۸ ماه می شکسته شده بود، صدها نفر در مقابل ساختمان کیندر مورگان در شمال شهر برنابی گرد آمدند تا به راهپیمایی چهار روزه حفظ سواحل دریای سای‌لِش پایان بدهند.

این راهپیمایی در ۲۵ ماه می در قلمرو ملت بومی سانگیس در ویکتوریا شروع شد و به ترمینال کیندر مورگان در قلمرو ملت بومی تسلی-واتوت در شمال شهر برنابی پایان یافت و اعضای ۵۹ ملت بومی متعلق به بریتیش کلمبیا و آلبرتا در کنار صدها نفر از طرفداران محیط‌زیست، ۲۲ منطقه شهری را طی کرد.

این اولین موج از امواج مخالفت با طرح توسعه کیندر مورگان است.

نگرانی سرمایه‌گذارها از هزینه‌های دادگاه

از سه‌شنبه گذشته اولین دور فروش سهام طرح توسعه کیندر مورگان در بازار سهام شروع شده است و سهام ۱۷ دلاری عرضه شده‌اند.

در این مرحله، این پروژه نیازمند جمع‌آوری ۱ میلیارد و ۷۵۰ میلیون دلار است تا بتواند فاز نخست طرح توسعه‌اش را شروع کند.

عکس از توییتر کیندر مورگان

هرچند گلوب اند میل می‌گوید سرمایه‌گذارها نگران خطر هزینه‌های دادگاه‌ها هستند و خسارت‌هایی که ممکن است حکم‌های دادگاه برایشان در بر داشته باشد.

پیش‌تر حکم دادگاه مانع اجرای پروژه خط لوله گذرگاه شمالی معروف به اِند بریج در شمال برتیش کلمبیا شده بود و درنهایت دولت فدرال بعد از این حکم، مجوزهای این پروژه را لغو کرد.

در گذر چهار روز راهپیمایی، ۲۰ هزار دلار جمع‌آوری شد تا صرف هزینه‌های شکایت از طرح توسعه کیندر مورگان بشود.

ملت‌های بومی مصمم هستند تا مانع اجرای این خط لوله بشوند و حکم یک قاضی می‌تواند این کار را برایشان بکند تا آنچه نمی‌خواهند، در قلمروهایشان اتفاق نیافتد.

هرچند حکم دادگاه به کنار، پروژه نفت آلبرتا جذابیت گذشته را ندارد، خیلی ساده چون قیمت نفت کمتر از آن است که استخراج این نفت سوددهی داشته باشد.

در چند ماه گذشته، چندین سرمایه‌گذار از جمله شرکت شل، سهام خود را در پروژه‌های مرتبط به نفت آلبرتا فروخته‌اند.

شل ۷ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار سهام خود را به سرمایه‌گذارهای چینی فروخته است.

در کنار آن، در هفته گذشته، دولت فدرال جزییات مالیات بر کربن را منتشر کرد. مالیاتی که مخالف‌های سرسخت خودش را دارد.

حواشی مالیاتی بر کربن

بریتیش کلمبیا اولین نقطه کانادا بود که مالیات بر کربن را معرفی کرد و حالا آلبرتا هم صاحب چنین مالیاتی شده است. دولت فدرال سال گذشته گفته بود برنامه معرفی این مالیات را دارد ولی تمامی استان‌های کانادا علاقه‌‌ای به این موضوع نشان نمی‌دهند.

عکس از شهرگان، راهپیمایی پیشین جنبش مردمی مهار تغییرات اقلیمی در شهر ونکوور

برخی مانند ساسکاچوآن وابسته به ذغال سنگ هستند و برخی مانند اونتاریو، درگیر قیمت بالای تولید الکتریسته برای مشترکان خود شده‌اند.

ولی آنچه بحث می‌شود ولی آشکارا گفته نمی‌شود، ماهیت برنامه مالیات بر کربن است: این مالیات قرار است بتدریج آنچنان گران بشود که دیگر نتوان از سوخت‌های فسیلی استفاده کرد.

این برنامه‌ای اقتصادی است تا بتوان کانادا را از وابستگی به انواع سوخت فسیلی جدا کرد تا هرچه سریع‌تر دوره گذار به انرژی‌های پاک تجدیدپذیر را طی کند.

هرچند همان‌طور که مثال بریتیش کلمبیا نشان می‌دهد، این مالیات بر مصرف‌کننده عمومی چندان فشاری نمی‌آورد، بلکه فشار اصلی آن بر صنایع است تا محتاط‌تر انرژی مصرف کنند و مصرف خودشان را کارآمدتر کنند.

نمونه موفق این مالیات در کالیفرنیا نشان می‌دهد که چطور می‌توان اقتصادی بزرگ را وادار به پرداخت هزینه‌های انباشت زباله‌هایش در اتمسفر کرد، همچنین چطور از این پول می‌توان برای پیش‌برد پروژه‌هایی استفاده کرد که حمل و نقل عمومی مقرون به صرفه‌ای را در اختیار عموم جامعه قرار می‌دهند.

کالیفرنیا که اخیرا رکورد ۷۰ درصد تولید انرژی از منابع پاک را در یک روز شکست، هم‌اکنون تا ۴۰ درصد انرژی خود را هم‌اکنون از منابع تجدیدپذیر کسب می‌کند.

سرمایه‌گذاری در این منابع هم‌اکنون برای کشوری همانند کانادا جذاب هستند و همانند نمونه آلبرتا، می‌توانند هزارها شغل تازه درست کنند.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال