آشیان / رويدادها / ستاره‌ى دوردست

ستاره‌ى دوردست

تقدیم به دکتر اسماعیل خویی

در انزواى خويش

غمگين نشسته است

آن دوردست ستاره

چندين هزار شب است

چندين هزار شب،

كان تك ستاره

از آسمان خويش،

براى هميشه رفته است

در ناكجاى دور

تنها،

چه چيز را

به انتظار نشسته؟

در سكوتى كه

فرياد هزار گلوى بريده

است

و بارانى كه

هر قطره اش تازيانه

وهن كدام غربت

بر قامتش نشسته؟

سرب كدام گلوله بر دلش؟

شرم كدام گناه بر گونه اش؟

ترس كدام كابوس بر رويايش؟

آن دوردست ستاره

آن دوردست ستاره ى ما

درباره شهروند بی‌سی

پیشنهاد خوانش

هشتمین مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران برگزار شد

در این نشست اعضای اصلی هیئت دبیران کانون نویسندگان، اعضای جانشین، منشی، بازرسان مالی و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *