آشیان / ادبیات / چهار شعر از محمدعلی حسنلو

چهار شعر از محمدعلی حسنلو

 عبور موقت

زن توی قاب عکس نشسته بود

بر دیوار ، با پیراهنش

             دکمه‌­هایش

و دستی که پشت پرده بود

پنجره باز

آفتاب با سایه‌­اش از نیمه گذشته

انداخته بود خودش را در چشم‌­ها

عکس آمده بود پایین

             زن پایین

دکمه‌­ها

و پرده‌­ای که تکان خورده بود

بیاهمدیگر را دوست داشته باشیم

خواب‌هایمان را قسمت کنیم

تخیل‌مان

تن‌مان

موهای تو سرزمینی‌­ست

که هر اسبی را وحشی می­کند

هر دستی را

زن توی قاب عکس رفته بود

بردیوار

بدون پیراهنش

      دکمه‌­هایش

      و دستی که پشت پرده

      نیست شده بود

——————-

زخم

صدای زخم داشت باد

بوی خون

پیراهن تو

و تکه تکه

افتادن نفس از دهان

از خیابان

از حادثه بازگشته بودیم

وقتی که یکی

میان ما کم بود

——————-

 

پاندول

بعضی از کفش­ها رفته­‌اند

بعضی اما ، مانده­‌اند و در جاکفشی

با بندهایشان حرف می­زنند

ماندن               نماندن

چیزی میان این دو

هست و همیشه در راه است

چیزی میان این دو

زمان اگر اجازه دهد

——————-

 

جاعل

 ما تصویر یکدیگر بودیم

توی یک چمدان

سرگردان از این مرز به آن مرز

کلید ؟  قفلی که نداشتیم

گذرنامه ؟  صورتی تاخورده با لبخندی زخمی ( توی عکس )

نخند مثل ژکوند

که این سر از سرگردانی

بر بالشی از خشم سرگذاشته

تبعیدی ، تبعیدی ست

چه هواپیمایی او را بردارد ، ببرد کفش‌­هایش

تنش        خودش        وطنش را

چه … چه … چه …

توی جغرافیای خودش

با زبانی شبیه اطرافیان

در خیابان­هایی ناخواسته قدم بزند

ببیند مجسمه­‌هایی خرد شده را

که پارک می­روند ، بچه می­سازند

ناهار می­خورند ، اعتراض­ می­‌پاشند ، لبشان توی سکوت دغ می­رود و

بعد می­‌فهمی

هرکس توی چمدان خودش

دردهایی دارد ، ورم‌­هایی که رم می­کنند

و دنیا برایشان کرّه‌­ای تنگ است

درباره شهرگان

پیشنهاد خوانش

بر بساطی که بساطی نیست… چطور می‌شود شاعران حقیقی یک کشور را شناخت؟

مریم جعفری آذرمانی، پنجم آذرماه سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. از سال ۱۳۷۵ فعالیت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *