دسته: داستان و رمان

  با طنابی که دور گردنش پیچیده شده‌بود وسط آپارتمانش آویزان یافتیمش. رگ‌های دست‌ها و مچ‌هایش باد...

  شب، شبِ بی‌ستاره، نصف شب است. شهر در خوابِ شبِ پاییزی. هسته‌ی شهر مسجد جامع. تپّه‌های چهار‌گانه....

  باد با شدت می کشید زیر شاخه‌ی درختان بلوط و بنه داخل حیاط و با جیغ کودکانی که در کوچه بازی می...

  در چشمانش انگار سوزن‌های نازک و بی‌رحم بی‌خوابی را فرو می‌کردند، و بسترش را گویی پوشانده بودند...

  چلچلا [۱]   لای چشمانم را باز می‌کنم. نور سفید لامپ بالای سرم آزار دهنده است. چیزی حس نمی‌کنم....

  وقتی مرد پشت میز صبحانه نشست از زن پرسید: «دیشب خوب خوابیدی؟»زن جرعه‌ای چای نوشید. گفت: «بله خوب...

  من ناصرم کارگر روزمزد شرکت نفت نه رسمی‌ام، نه قراردادی یه چیزی بین سایه و دود از اونایی که تو...

  روی دیوار هر اتاق، قاب‌های دیجیتالی بودند که به جای عکس، یک شمارشگر داشتند؛ شمارشگر «لحظات...

باد زوزه می‌کشد؛ زوزه‌ای غریبانه، چونان ناله‌های سرگردانی و پریشانی تسکین‌ناپذیر روح. بر فراز شهر...

  از دیشب که داشت دور از چشم امیرعلی چمدانش را می‌بست تا حالا که روی ایوان جلوی خانه نشسته بود و...

         چند شبی می‌شد که کاوه خواب عجیبی دیده بود. البته از زمانی که همسرش فروغ از دنیا رفته بود...

  وقتی از قطار پیاده شدم، نمی‌دانستم ماندن در این روستا چیزی را عوض می‌کند یا نه. باد برگ‌های زرد...

  باد گرم از لابه‌لای لوله‌های فلزی پالایشگاه می‌گذشت. صدایی سوت‌مانند در گوش می‌پیچید و انگار کسی...

  سپیده دمیده، دایره‌ی مدرج روی دیوار همین چند لحظه پیش ساعت شش را اعلام کرده بود. لبه‌ی تخت...

  چاقو را چند بار به پشت نعلبکی می‌سرانم. انگشت شستم را به تیغه‌اش می‌کشم. خرچ خرچ که صدا می‌کند،...

  روی دیوار هر اتاق، قاب‌های دیجیتالی بودند که به جای عکس، یک شمارشگر داشتند؛ شمارشگر «لحظات...

  قرار ما چهار نفر، آخر هفته‌ها در کافه‌ای در خیابان ایتالیا بود. هر پنج‌شنبه ساعت شش عصر جمع...

حالا افتاده‌ام در اعماق سد کرج و دارم فرو می‌روم. هیچ‌کس نمی‌داند من اینجا هستم. حالا همه‌جا...

ساعت ۵:۵۵ دقیقه‌ی صبح روز یکشنبه… مثل روزهای معمول پُر از بی‌خوابی متوالی، در حال گشت زدن در...

اتاق‌خواب با سقف بلند و روشن از روشناییِ بعدازظهر یک روز بهاری. دختر جوانی روی تختخواب به‌پشت دراز...

     انسی هر بار که از پنجره‌ی آشپزخانه بیرون را نگاه می‌کرد چشمش به خانه‌ای می‌افتاد که در آن دو...

  دَم دمای صبح بود. ساعت دو و پنجاه و شش دقیقه‌ی جهانی. تلویزیون روشن بود. از پنجره باریکه‌ی نوری...