آشیان / استانی / وعده دو میلیون دلار برای آوردن اتوبوس به بزرگراه اشک‌ها

وعده دو میلیون دلار برای آوردن اتوبوس به بزرگراه اشک‌ها

شهرگان: بعد از چهار دهه انتظار و ناپدیدی / قتل حداقل ۱۸ زن در بزرگراه شماره ۱۶ در شمال استان بریتیش کلمبیا، معروف به بزرگراه اشک‌ها در رسانه‌های جمعی، دولت استانی باری دیگر وعده دارد که تا پایان امسال، سرویس اتوبوس مابین شهرهای پرینس جورج و پرینس روبرت برقرار خواهد کرد.

highway-of-tears وعده دو میلیون دلار برای آوردن اتوبوس به بزرگراه اشک‌ها
بزرگراه اشک‌ها، عکس از ویکی‌پدیا

پیش‌تر دولت استانی گفته بود این سرویس حمل و نقل اتوبوسی در میانه امسال برقرار خواهد شد. گروه‌های مدافع حقوق زنان می‌گویند به دلیل نبود حمل و نقل امن، بومیان برای جابه‌جایی مجبور به مفت‌سواری (هیچ‌هایکینگ) می‌شوند و در این میان در چهار دهه گذشته، حداقل ۱۸ تن از آنان ناپدید شده و یا به قتل رسیده‌اند. برخی گروه‌های مدافع حقوق زنان، تعداد زنان ناپدید شده در این منطقه را ۵۰ تن اعلام کرده‌اند.

ویکی‌پدیا جدولی از نام و اطلاعات ۲۱ تن را منتشر کرده که در محدوده این بزرگراه ناپدید شده و یا به قتل رسیده‌اند. وب‌سایت بزرگراه اشک‌ها که با کمک دولت استانی درست شده است فهرست دیگری از نام‌ها و اطلاعات زنان ناپدید شده و یا به قتل رسیده را عرضه کرده است.

وزیر حمل و نقل استان، تاد استون مابین دولت استانی، دولت فدرال و ۱۶ جامعه بومی هماهنگی‌های لازم را انجام داده است تا این سرویس اتوبوس بتواند فعالیت خود را از پایان امسال شروع کند. دولت استانی ۱ میلیون دلار برای اتوبوس و خدمه آن سرمایه‌گذاری خواهد کرد و دولت فدرال ۱ میلیون دلار صرف ساخت ایستگاه‌ها، چراغ‌ها و دوربین‌های لازم برای استفاده این اتوبوس خواهد کرد.

چندین سال است که جوامع بومی، آژانس‌های خدمات عمومی و گروه‌های مدافع زنان خواستار به راه افتادن این سرویس حمل و نقل اتوبوسی هستند.

 

درباره سید مصطفی رضیئی

سیدمصطفی رضیئی، مترجم و روزنامه‌نگار مقیم شهر برنابی است. او نزدیک به سه سال است در کانادا زندگی می‌کند و تاکنون ۱۴ کتاب به ترجمه او در ایران و انگلستان منتشر شده‌اند، همچنین چندین کتاب الکترونیکی به قلم او و یا ترجمه‌اش در سایت‌های مختلف عرضه شده‌اند، از جمله چهار دفتر شعر از چارلز بوکاووسکی که در وب‌سایت شهرگان منتشر شده‌اند. او فارغ‌التحصیل روزنامه‌نگاری از کالج لنگرا در شهر ونکوور است، رضیئی عاشق نوشتن، عکاسی و ساخت ویدئو است، برای آشنایی بیشتر با او به صفحه فیس‌بوک‌اش مراجعه کنید.

پیشنهاد خوانش

حقوق بشر، کانادا و عفو بین‌الملل

نازیلا پس از آنکه چند سال اول مهاجرتش به کانادا گذشت و توانست اسکان پیدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *