In touch with Diverse Iranian Community

رونمایی «زنان فرنگی در خانه‌های ایرانی» در ونکوور

0 47

آن‌طور که پرویز تناولی در میان صحبت‌هایش می‌گفت، در پنج سالگی‌اش بود که مجذوب تصویر زنان فرنگی در اتاق پذیرایی خانه‌شان شد.

این مجذوبیت البته راه خودش را به دوشنبه این هفته باز کرد، وقتی که تناولی برای اولین مرتبه بعد از حواشی عدم اجازه خروجش از تهران، در مراسم رونمایی کتاب «زنان فرنگی در خانه‌های ایرانی» حاضر شد.

این جلسه که به تلاش بنیاد نیکو در خانه محله راندهاوس در داون‌تاون ونکوور برگزار شد، به لطف برف سنگینی که باریده بود، با کمی تاخیر شاهد جمع ایرانی‌تبارها و دیگر حضار بود.

در همین زمینه در شهرگان بخوانید: رسانه‌های کانادایی و خبر ممنوع‌الخروجی پرویز تناولی؛ گفت‌وگو با چند تن از اعضای بنیاد نیکو – ونکوور؛ «پرسپولیس ۲» کار پرویز تناولی هنرمند مجسمه‌ساز به مبلیغ یک میلیون دلار فروش رفت؛ حمله شبانه ۳۰ مامور شهرداری تهران به خانه پرویز تناولی برای تخریب آثار هنری

"European Women in Persian Houses" – Parviz Tanavoli (Farsi)

Parviz Tanavoli's talk on the subject of his latest book, "European Women in Persian Houses" – Vancouver, Canada

Posted by Parviz Tanavoli on Thursday, February 2, 2017

تناولی در شروع صحبت‌هایش گفت که به جای بازگویی آنچه در کتاب آمده، از خاطره‌های کودکی‌اش می‌گوید:

«اتاق پذیرایی در آن زمان شبیه به امروز هم که نبود، فقط برای رویدادهای خاص و میهمان‌های ويژه درش باز می‌شد. هر زمان هم که فرصت رفتن به این اتاق فراهم می‌شد، به تصاویر زنان فرنگی خیره می‌شدم و این زنان متفاوت از زنان فامیل و آشنا بودند. به سلمانی هم که می‌رفتیم تصویر زنان فرنگی بر کنار آینه‌ها ردیف بودند. در بسیاری دیگر خانه‌ها و همچنین در بازار هم می‌شد تحسین ایرانیان بر تصویر زنان فرنگی را شاهد بود.»

European Women in Persian Houses

"European Women in Persian Houses" – By Parviz Tanavoli

Posted by Parviz Tanavoli on Thursday, December 24, 2015

تناولی که در محله دروازه شمیران تهران بزرگ شده است، پیش از آنکه به منطقه ونکوور غربی بیاید و کانادا را خانه خود بشناسد، در ایران و در سال‌های جوانی مجذوب بازدید از خانه‌های اصیل ایرانی شده بود.

خانه‌هایی که اغلب به گفته او، درب‌شان به روی عموم مردم بسته است و صاحبانشان با وسواس آنها را از ویرانی روزگار معاصر حفظ می‌کنند. تصویرهای کتاب البته بیشتر در سفر اخیر تناولی و خانواده‌اش به ایران و در بازدید از خانه‌های شهرهای کاشان و اصفهان حاصل شده‌اند، هرچند او گوشزد می‌کند مشابه این خانه‌ها را در تقریبا تمامی شهرهای ایران می‌توان یافت.

پیش از تناولی، دخترش تندر او را معرفی کرد و تناولی در طول صحبت‌هایش چند مرتبه این موضوع را توضیح داد که چرا ایرانیان برای سالیان سال به اروپایی‌ها، می‌گفتند فرنگی و هر کسی از هر کجای اروپا بود، او را اهل فرنگ می‌شناختند، هرچند فرنگ، آوانگاری فرانس و اشاره به فرانسوی‌هاست.

تناولی از پیشگامان مکتب سقاخانه است ولی این مجسمه‌ساز، نقاش،‌ پژوهشگر و مجموعه‌دار ایرانی را بیشتر به‌خاطر مجموعه مجسمه‌های «هیچ،» «دست‌ها،» «قفل و قفس» و «پرسپولیس» می‌شناسند.

هرچند در کنار آثار هنری‌اش، تناولی مجموعه‌ای از کتاب‌ها به فارسی و انگلیسی، از جمله «قالیچه‌های تصویری،» «قفل‌های ایران» و «طلسم گرافیک سنتی ایران» را منتشر ساخته است.

چطور تناولی وقت انجام تمام این کارها را پیدا می‌کند؟

خودش می‌گوید که آدمی متوجه نیست چقدر وقت در دستش دارد تا زمانی که یک پروژه را شروع کند.

«ما واقعا متوجه نیستیم که چقدر وقت داریم، تا وقتی که یک پروژه دست‌مان باشد و وقتی بر روی یک پروژه کار می‌کنیم، بعد دیگر می‌شود یکی بعد از دیگری برای همه‌چیز وقت کافی داشت. وقتی پروژه‌ای دستت نیست، سرت فقط شلوغ است و وقت هیچی نداری و نمی‌توانی کسی را ببینی یا کاری را بکنی. ولی وقتی پروژه‌ای دستت باشد، دیگر اوضاع فرق می‌کند و برنامه می‌ریزی تا به همه‌چیز برسی.»

تناولی در ادامه گفت، «همیشه از این لذت می‌برم که در زمینه‌های گوناگونی کار کنم و اگر مثلا از کار بر روی یک مجسمه در استودیو خسته بشوم، بهترین کار برایم این است که بروم پشت میزم بنشینم و یا چیزی بخوانم، یا چیزی بنویسم و به موسیقی گوش کنم. یا بروم و برای همسرم سالاد درست کنم.»

تناولی که رکورد گران‌ترین مجسمه فروخته شده در تاریخ معاصر ایران را به نام خود دارد، سال‌هاست که مقیم بریتیش کلمبیاست و از شناخته‌ شده‌ترین ایرانیان کانادا نیز محسوب می‌شود.

در پاییز سال گذشته، مجسمه‌ای دیگر از مجموعه «هیچ» در موزه آقا خان در شهر تورنتو قرار گرفتند و هم‌اکنون تعدادی از آثار او در کنار آثار دیگر هنرمندان هفت کشور ممنوع اعلام شده توسط دونالد ترامپ برای ورود به امریکا، در موزه هنر معاصر شهر نیویورک به تماشای عموم گذاشته شده‌اند.

بخش عمده‌ای از مراسم رونمایی کتاب تناولی به امضا و فروش این اثر اختصاص داشت. درآمد حاصله البته به بنیاد نیکو رسید تا برای همیاری و کمک به دانشجوهای ایرانی‌تبار بریتیش کلمبیا استفاده شود.

[foogallery id=”53776″]

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال