In touch with Diverse Iranian Community

تصمیم دولت کلارک در آخرین روزهای کاری: معدن به جای پارک

0 56

در حالی‌که اهالی بومی منطقه به‌خاطر آتش‌سوزی، مشغول تخلیه خانه‌هایشان و انتقال به مکانی امن بودند، یکی از دفاتر دولت استانی در آخرین روزهای کاری لیبرال‌های محافظه‌کار به رهبری کریستی کلارک، مجوز یک معدن در همین زمین‌های در حال سوختن را تایید کرد.

معدنی که البته پیش‌تر دو مرتبه توسط دولت فدرال مجوز صدور آن رد شده بود.

ملت بومی چیلکوتین (The Tsilhqot’in)  هم دل خوشی نسبت به آن ندارد و به‌ جای معدن، سال‌هاست بدنبال این هستند تا ۳ هزار کیلومتر از زمین‌هایشان را تبدیل به یک پارک ایلی (Tribal Park) کنند.

عکس از دولت بومی چیلکوتین

مجوز دولت استانی برای معدن‌های مائسکو صادر شده تا در محدوده زمین‌های پیشنهادی همین پارک و در نزدیکی دریاچه فیش (‌Fish Lake) بتوانند در حومه ویلیامز لیک، طلا و مس را به شیوه معدن‌های رو باز استخراج کنند.

در همین زمینه ببینید: حمایت از دریاچه فیش، نجات دریاچه فیش از فعالیت‌های آدمی

دریاچه فیش به نام تزتان بینی (Teztan Biny) هم شهره است.

ویلیامز لیک البته یکی از مناطقی است که این روزها در معرض آتش‌‌سوزی‌های ناشی از تغییرات اقلیمی در استان بریتیش کلمبیا، از اهالی خود – شامل بر تمامی ساکنین شهر، حومه و مناطق نزدیک به آن – خواسته بود تا خانه‌هایشان را ترک کنند.

آتش‌‌سوزی‌هایی که بریتیش کلمبیا را هفته‌هاست به وضعیت اضطراری برده‌اند.

[clear]

برای طلا و مس

در این محدوده قرار است تا ۷۶ کیلومتر راه‌های تازه درست بشود، ۱۲۲ حفره انفجاری خلق بشود و ۳۶۷ حفره تست، کیفیت مواد معدنی درون زمین را بسنجد و درنهایت ۲۰ کیلومتر خطوط سنجش وضعیت زمین نسبت به زلزله بر پا بشوند.

در معدن‌های رو باز، پوشش گیاهی و جانوری سطح زمین کنار زده می‌شود تا بعد از آن خاک و سنگ را از گودالی که بتدریج غول‌پیکر می‌شود، از زمین بیرون بکشند و سپس مواد معدنی را از آن پالایش کنند.

زمین‌های سنتی قلمرو چیلکوتین در بریتیش کلمبیا

ملت چیلکوتین نزدیک به ۳۰ سال است که مخالف ساخت معدن در زمین‌هایشان هستند.

هرچند دولت سابق استانی در موضوع این معدن‌های ۱۲۵ کیلومتری ویلیامز لیک می‌گفت که مجوز به آنها می‌تواند در طول سال‌های فعالیت معدن‌ها، ۱۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار به تولید ناخالص استان اضافه کند و ۶۵۰ نفر را برای گذر ۲۰ سال شاغل نگهدارد.

همچنین این دولت می‌گوید که صاحبان این معدن‌ها، روزانه به شکل میانگین ۱۰۰ هزار دلار برای کارهایشان، از جمله کار و اداره معدن، در منطقه خرج خواهند کرد.

این دولت اشاره‌ای به رقمی نمی‌کند که بعد از پایان کار معدن برای تمیز کردن آلودگی‌های ناشی از آن و بازگشت محیط زندگی دیگر موجودات به شرایطی پایدار بایستی خرج کرد.

منبع از وبلاگ جنگجو

بعد از چراغ سبز دولت استانی، مجوز این معدن‌ها بایستی در دولت فدرال هم تایید بشود.

دولت سابق تاکنون دو مرتبه از این درخواست، جواب رد دریافت کرده است و صاحبان معدن، به همین دلیل، دولت سابق را به دادگاه کشانده‌اند.

در صورتی که دولت فدرال چراغ سبز به این معدن بدهد، این احتمال وجود دارد که ملت بومی ساکن در منطقه هم، در مقابل دولت فدرال و دولت استانی را به دادگاه بکشاند.

دولت فدرال به رهبری جاستین ترودو، البته قول داده است تا تمامی بندهای اعلامیه جهانی حقوق بومیان را در سرتاسر کانادا رعایت کند.

این اعلامیه که حق تصمیم‌گیری بر زمین‌های بومیان در مواردی مثل معدن را به آنها واگذار می‌کند.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال