In touch with Diverse Iranian Community

نگاهی به مجموعه داستان‌های بی‌تا ملکوتی

کتاب پله های لرزان یوسف آباد- نوشته بی‌تا ملکوتی ، چاپ نخست ، ناشر: نصیرا، سال 1397/2018  - چاپ کاغذی

0 631

 در قسمت “معرفی کتاب/معرفی نویسنده” در مجلهء شهرگان،  می‌کوشیم  آثاری از نویسندگان ایرانی و غیر ایرانی را معرفی کنیم. از آن جهت که قصد این بخش نقد این آثار نیست، در کنار بخشهایی از این آثار، نقد و نظرات دیگر خوانندگان این آثار را در اختیار شما قرار می دهیم.  همچنین در این بخش فرصتی برای خوانندگان و دوست داران این آثار یا نویسندگان فراهم آورده ایم تا بخشی از کتاب معرفی شده  را با صدای خود مولف بشنوند.

  • ساره سکوت

———————————————————–

بی‌تا ملکوتی متولد ۱۳۵۲ تهران، فارغ التحصیل رشته‌ی تئا‌تر (نمایشنامه نویسی) دانشکده‌ی هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران است. او از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴در مطبوعات ایران به عنوان منتقد تئا‌تر فعالیت کرده و از سال ۱۳۷۶ نوشتن شعر و داستان کوتاه را به صورت جدی آغاز کرده است.  داستان‌ها و شعر‌های او در مطبوعات و رسانه‌های ایران و خارج از ایران به چاپ رسیده‌اند. برخی از اشعار و داستان‌های او به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و اسپانیایی ترجمه شده‌اند.
او از سال ۱۳۸۴ به آمریکا مهاجرت کرده است و پس از مهاجرت چندین کتاب از جمله شناخته شده‌ترین کتابش، مای نیم ایز لیلا، را منتشر کرد.

آثار:

  1. مجموعه شعر «مسیح و زمزمه‌های دختر شاهنامه» نشر خورشید سواران ۱۳۷۸
  2. مجموعه داستان کوتاه «تابوت خالی» نشر کتاب آوند ۱۳۸۲
  3. تالیف و گردآوری «اسطوره‌ی مهر» زندگی و فیلم‌های «سوسن تسلیمی» نشر ثالث ۱۳۸۴
  4. مجموعه داستان «فرشتگان، پشت صحنه» نشر افکار ۱۳۸۹
  5. رمان «مای نیم ایز لیلا» نشر ناکجا 2013
  6. مجموعه داستان «سیب ترش باران شور» نشر نوگام 2017
  7. مجموعه شعر «پله های لرزان یوسف آباد» نشر نصیرا 2018

بیتا ملکوتی درباره کتاب اخیرش می گوید:

“بیشتر کسانی که مرا می شناسند، مرا به عنوان داستان کوتاه نویس می شناسند، شاید به خاطر انتشار سه مجموعه داستان کوتاه در این سالها و یا شاید به خاطر اینکه داستان نویس بهتری بوده ام. اما حقیقت اینست که من با شعر، عاشق نوشتن شدم و اصلا با شعر شروع کردم و اولین کتابی که در زندگیم منتشر کردم، مجموعه شعر کوچک و لاغری بود در دهه هفتاد که بیشتر شبیه نسخه افستی کتابهای ممنوع سالهای دور بود تا کتابی که از ارشاد مجوز گرفته و طی مدت کوتاهی هر چه بود فروش رفت به دانه ای صد تومان… حالا این هفتمی است؛ و دومین مجموعه شعرم. شعرهایی که بعد از مهاجرت نوشتم. اصلا مهاجرت مرا دوباره به سوی شعر کشاند، چون لحظاتی در زندگی یک انسان مهاجر است که تنها در شعر می نشیند و بس. حالا بعد از ۸ سال (آخرین کتابی که در ایران منتشر کردم، سال ۸۹ بود) با “پله های لرزان یوسف آباد” برگشته ام به تهران. به محله های کودکی و نوجوانی ام. به خیابان هایی با هزاران خاطره خوش و ناخوش. به پله های محبوبم که مرا از کوچه های خلوت یوسف آباد می رساند به کاج های سربه فلک پارک ساعی، در آن زمستان های پر برف و سرخ. احساسم از این حضور از ورای کلمات، قابل شرح نیست. انگار شده ام همان دختر لاغر و لرزان و همیشه هیجان زده که دوست داشت نیمه شب ها در پیاده روی خیابان ولیصر قدم بزند. انگار زن میانسالی هستم كه بعد از قرنی بازگشته ام به زادگاهم، با كرور كرور بار هستى و دلتنگى بر پشت.
اتفاقات زیادی بر سر این مجموعه آمد. در ارشاد مدتی ماند. سه شعر به طور کامل حذف و کلماتی از یک شعر دچار سانسور شد (که کلا برش داشتم) و درست زمانی که قرار بود منتشر شود، ناشر قبلی لغو مجوز و فعالیتش ممنوع شد. اما ۲۹ شعر فعلی بدون کلمه ای کم و کاست منتشر شده اند. از نشر نصیرا برای دقت، سرعت، خوش قولی، خود را موظف دانستن به پرداخت حق التالیف و حمایت بی دریغش از شاعران مستقل و مهاجر، بسیار متشکرم و طراح جلدشان، مجتبی درویشی کهن، که وسواس و سخت گیری مرا با صبوری تحمل کرد (کار نهایی اش را بسیار دوست دارم). و همینطور دو دوست عزیزی که در این راه مرا کمک کردند، سپیده جدیری و علیرضا بهنام..”

سه شعر از این مجموعه را با صدای شاعر بشنوید:

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال